เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 387 ความเปลี่ยนแปลง
โซฟีพักอยู่ในหอพักฟรีของศูนย์สงเคราะห์มาสามวันแล้ว
ในสามวันนี้ นางทำอยู่สามเรื่อง กิน นอน แล้วก็หาข่าว
เรื่องกินนี่เกินความคาดหมายของนางไปไกล
อาหารของศูนย์สงเคราะห์ ดีกว่าที่นางเคยกินในแดนเทพช่วงรุ่งเรืองที่สุดเสียอีก
ไม่ใช่ว่าหรูหราอะไรนักหนา แต่มีหลากหลาย ครบหมวดหมู่สารอาหาร และรสชาติก็ปกติ วันแรกได้กินขนมปังอบกับซุปเห็ด ขนมปังยังอุ่นๆ ซุปเห็ดก็ใส่เห็ดจริงๆ วันที่สองเปลี่ยนเป็นโจ๊กเนื้อกับผักดอง เนื้อก็เนื้อจริงๆ ไม่ใช่ผงอะไรก็ไม่รู้ที่บดรวมกันเหมือนที่คนชั้นล่างในยุคเก่ากิน พอวันที่สามยิ่งเหลือเชื่อเข้าไปใหญ่ เพราะถึงกับมีผลไม้ให้กินด้วย
ศูนย์สงเคราะห์เนี่ยนะ แจกผลไม้ให้คนเร่ร่อน
โซฟีนั่งอยู่ในโรงอาหาร นางกัดแอปเปิลไปคำหนึ่ง ในใจสะเทือนขวัญยิ่งกว่าตอนเห็นตึกระฟ้าเสียอีก
โลกโลสตาร์นในยุคเก่า อย่าว่าแต่คนเร่ร่อนเลย ต่อให้เป็นนักบวชระดับกลางของประเทศศาสนจักร ทั้งปีก็ยังแทบไม่ได้กินผลไม้สดสักกี่ครั้ง
“พี่สาว แอปเปิลรสชาติดีใช่ไหมล่ะ”