ตอนที่ 307 กฎระเบียบพังทลาย

ตอนที่ 307 กฎระเบียบพังทลาย

เขตปกครองป้อมเหล็ก โซนโต๊ะหมากรุกหินในสวนสาธารณะใจกลางเมือง

แดดยามบ่ายส่องลอดทิวไม้ริมถนนลงมาทาบทับผู้คน ให้ความรู้สึกอุ่นสบายชวนเกียจคร้าน

ตอนนี้จางหยวนออกจากสถานีแวะพักรัตติกาลนิรันดร์มาแล้ว เขาสวมผ้าคลุมสีเทาราคาถูก ซ่อนร่างโครงกระดูกทั้งตัวไว้ใต้เงามืด

เปลวไฟวิญญาณในเบ้าตาก็ถูกจางหยวนกดความสว่างลงจนริบหรี่ที่สุด ดูเหมือนพวกโครงกระดูกขั้นต่ำธรรมดาทั่วไป

เขาเพิ่งกลับมาจากริมแม่น้ำ

อารมณ์บูดสนิท

วันนี้ก็กินแห้วกลับมามือเปล่าอีกตามเคย

ทั้งที่เมื่อวานเพิ่งจะเอาปลาคาร์ปตัวเป้งเนื้อแน่นที่คัดมาอย่างดีตั้งยี่สิบตัวไปปล่อยลงแม่น้ำเวรนั่นแท้ๆ