กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 294 ม้วนเหล็กแผ่น
ตอนนี้ซูฉิงยังง่วงจนลืมตาแทบไม่ขึ้น การได้นอนแค่สองชั่วโมงสั้นๆ สำหรับร่างกายที่ลุยงานต่อเนื่องมาสามวันติด มันแทบไม่ช่วยอะไรเลย
นางรู้สึกเหมือนวิญญาณหลุดลอยออกจากร่าง แล้วกำลังก้มมองร่างอันโงนเงนจวนเจียนจะล้มของตัวเองด้วยสายตาเวทนา
“โปจิ ข้าจะย้ำกับเจ้าอีกรอบนะ”
ซูฉิงหาวไปพลาง บ่นสั่งสอนสไลม์สีฟ้าที่เกาะอยู่บนหัวตัวเองไปด้วยน้ำเสียงหมดเรี่ยวแรงตามความเคยชิน
“พิพิธภัณฑ์เป็นที่สาธารณะ ของข้างในล้วนเป็นโบราณวัตถุ เป็นพยานหลักฐานทางประวัติศาสตร์ ห้ามจับ แล้วก็ห้ามหยิบเด็ดขาด เข้าใจไหม”
“อือ”
บนหัวมีเสียงตอบรับส่งๆ ดังกลับมา