ตอนที่ 253 ระวังภัย

ตอนที่ 253 ระวังภัย

ทุ่งหญ้าพายุคลั่ง ยามเที่ยงวันพอดี

แสงแดดสาดส่องลงบนทุ่งหญ้าเขียวขจีอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต สายลมพัดผ่านพัดพาผืนหญ้าพลิ้วไหวเป็นระลอกคลื่นสีเขียว

บนกำแพงเมืองพายุคลั่ง พวกครึ่งอสูรสองสามคนที่กำลังรองานขนส่งสินค้าพากันนั่งพิงขอบประตูเมืองอย่างเกียจคร้าน ดื่มด่ำกับช่วงเวลาแสนสบายที่หาได้ยาก

“วันนี้อากาศดีจริง ๆ เลยนะ”

มนุษย์หมาป่าหนุ่มหาวหวอดใหญ่ พวงหางฟูนุ่มด้านหลังแกว่งไกวไปมาอย่างสบายอารมณ์

“นั่นสิ ถ้ามีวันคืนแบบนี้ตลอดไปก็คงดี”

มนุษย์หมีข้าง ๆ ยิ้มกว้างพลางตบท้องกลมป่องของตัวเอง แล้วเอ่ยตอบด้วยเสียงทุ้มก้อง

“เจ้ารู้จักพอได้แล้ว ตั้งแต่จักรวรรดินิรันดร์ราตรีรวมแผ่นดินใหญ่เป็นหนึ่งเดียว พวกครึ่งอสูรอย่างพวกเราก็ลืมตาอ้าปากได้ มีชีวิตดีขึ้นเยอะแล้ว”