ตอนที่ 242 เนียนปนเข้าไปด้วย

ตอนที่ 242 เนียนปนเข้าไปด้วย

ริมแม่น้ำของป้อมเหล็ก จางหยวนเก็บคันเบ็ดที่ไม่ได้ประโยชน์อะไรขึ้นมา

ตกมาทั้งเช้า ไม่ได้ปลาเลยสักตัวเดียว

ปัญหาอยู่ที่คันเบ็ดแน่นอน ไม่เกี่ยวกับฝีมือตกปลาของข้าจางหยวนแม้แต่นิดเดียว

จางหยวนพยักหน้าหงึก ๆ ก่อนจะแหงนหน้ามองฟ้า

วันนี้ลมพัดเย็นแดดส่อง อากาศกำลังดี เหมาะแก่การอู้งานจริง ๆ

ตามตารางเวลาที่ตัวเองวางไว้ในวันนี้ พอตกปลาเสร็จ ก็ควรไปสวนสาธารณะตรงลานกลางเมือง แล้วใช้ค่ายกลกางเกงในไร้เทียมทานของตัวเองสั่งสอนพวกมือใหม่หมากรุกที่ไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำสักหน่อย

จากนั้นก็ค่อยแวะไปร้านขนมหวาน ซื้อพุดดิงภูเขาไฟครีมสตรอว์เบอร์รีขนาดคิงไซส์ไปฝากโปจิที่ยังเรียนอยู่ในวิทยาลัยรัตติกาล

ช่างเป็นวันที่สมบูรณ์แบบจริง ๆ

จางหยวนดึงเสื้อคลุมมาคลุมตัว แล้วเดินมุ่งหน้าไปทางสวนสาธารณะ