กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 232 ศิษย์กับอาจารย์
เอมีก้มหน้าลง สองมือน้อยๆ กำชายกระโปรงจนยับย่น
นางคิดว่าพี่สาวรีอาจะสั่งสอนต่อ คงจะบอกว่านางอ่อนแอเกินไป ไม่ได้เรื่องเกินไป
แต่พริบตาถัดมา รีอากลับย่อตัวลง แล้วเริ่มเก็บเศษอาหารที่ยังพอใช้ได้พวกนั้นกลับเข้าตะกร้าทีละชิ้น
ท่าทางรวดเร็วและคล่องแคล่วมาก
“ถึงเวลาไปจับสไลม์แล้ว”
รีอาพูดต่อโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้า
“ภารกิจของเจ้ายังไม่เสร็จ”
นางมองใบหน้าที่ไร้ความรู้สึกของรีอาแล้วรู้สึกแสบจมูกขึ้นมา แต่คราวนี้ไม่ใช่เพราะความน้อยใจ
“อื้อ!”