กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 227 ท่อระบายน้ำ
ยามบ่ายในเมืองออร์แลนโด แสงแดดอบอุ่น ลมพัดเอื่อยจนชวนให้รู้สึกเฉื่อยชา
ทว่าหน้าป้ายประกาศใจกลางเมือง กลับมีผู้คนมามุงล้อมกันแน่นขนัดอย่างที่ไม่ค่อยได้เห็น
มาร์ธาเถ้าแก่เนี้ยร้านขนมปังเอาผ้ากันเปื้อนเช็ดมือที่เปื้อนแป้ง แล้วเบียดแทรกจากด้านหลังฝูงชนเข้าไปดูให้รู้เรื่อง
“หมายจับเรอะ?”
เสียงของนางไม่เบาเลย ชาวเมืองรอบๆ ที่กำลังคุยเล่นอยู่จึงหันมามองประกาศแผ่นใหม่นั้นกันหมด
“จริงด้วยแฮะ แปลกจริง จักรวรรดิตั้งมาตั้งนาน นี่เพิ่งเคยเห็นหมายจับเป็นครั้งแรกนะเนี่ย”
ตาสีตาสาคนหนึ่งที่เดินผ่านมาเอามือไพล่หลัง หยุดฝีเท้าแล้วหรี่ตามอง พยายามดูรูปวาดนั้นให้ชัด
รูปวาดค่อนข้างลวกๆ มีแค่เค้าโครงใบหน้าด้านข้าง แต่รอยแผลเป็นที่พาดไขว้กันบนแก้มกลับถูกเน้นหมึกให้เข้มเป็นพิเศษ มองปราดเดียวก็จำได้ขึ้นใจ
“ค่าหัวห้าสิบเหรียญเงิน? ข้าไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม?”