กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 223 ทำเรื่อง
หมายเลขหนึ่งส่ายหน้า
“ข้าจำไม่ได้แล้วว่าตัวเองชื่ออะไร”
วิลเลียมได้ยินแบบนั้นก็ยกมือตบหน้าผากตัวเองฉาดใหญ่
“ดูสมองข้าสิ เจ้าเพิ่งบอกว่าความจำเสื่อมแท้ๆ ไอ้กระดูกแก่อย่างข้าหันหลังแป๊บเดียวก็ลืมสนิทเลย”
เขาไพล่มือไว้ด้านหลัง เดินไปเดินมาในห้องที่ไม่กว้างนัก พลางพึมพำกับตัวเองไม่หยุด
“อืม... ในเมื่อลืมไปแล้ว ก็ต้องมีชื่อใหม่สักชื่อ”
“จะให้ใครต่อใครเจอหน้าแล้วเรียกเจ้าคนนั้นคนนี้ไปตลอดได้ยังไง ฟังดูไม่เข้าท่าเลย”
สายตาของเขากวาดมองไปรอบห้อง จนไปหยุดอยู่ที่มุมห้อง ตรงนั้นมีกระถางกล้วยไม้วางอยู่สองสามต้น
“อืม...”