กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 211 ห้วงมิติสีขาว
แบ็กกินส์ลืมตาขึ้นมาอย่างแรง
รอบตัวเป็นมิติสีขาวโพลนผืนหนึ่ง
ไม่มีฟ้า ไม่มีดิน ไม่มีสิ่งใดให้ใช้อ้างอิงสักอย่าง
ราวกับยืนอยู่บนแผ่นกระดาษขาวขนาดมหึมา
เขาก้มหน้ามองมือของตัวเอง
ในมือยังคงกำตุ๊กตาผ้าตัวเก่าตัวนั้นไว้แน่น
“นี่ข้า...ตายแล้วเหรอ?”
แบ็กกินส์ยืนเหม่อลอยอยู่กับที่
ความทรงจำยังหยุดอยู่ที่ช่วงเวลาที่เหมืองถล่มลงมา