กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 196 กิน
พริบตาต่อมา รอบตัวโปจิก็เต็มไปด้วยเด็กๆ จากหลากหลายเผ่าพันธุ์ที่เบียดเสียดกันเข้ามา
“สุดยอดไปเลย! โปจิกินเวทมนตร์ได้ด้วย!”
“ลูกไฟสีดำเมื่อกี้เท่ชะมัด!”
“โปจิ เจ้าทำได้ยังไงน่ะ? สอนพวกเราหน่อยสิ! ต้องกินอะไรเข้าไปก่อนหรือเปล่า?”
เด็กกลุ่มหนึ่งส่งเสียงเจื้อยแจ้วล้อมโปจิเอาไว้ แววตามีแต่ความเลื่อมใสชื่นชม
โปจิได้ยินคำชมพวกนี้ ตัวก็พองโตขึ้นมาทันที ดวงตากลมดำทั้งสองข้างเปล่งประกายอย่างลำพองใจ
“กูจิ! กูจิ!”
มันยืดอกอย่างภาคภูมิใจ ทั้งที่จริงๆ แล้วไม่มีอกเลยสักนิด จากนั้นก็ใช้หนวดเส้นเล็กๆ ตบลงบนตัวกลมๆ ของตัวเอง
ยอดเยี่ยม!