กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 148 ความคาดหวัง
โลภะยืนอยู่ข้าง ๆ เงียบ ๆ เขาไม่ได้ส่งเสียงอะไร เพียงแต่คอยมองจางหยวน
องค์นายเหนือหัวสูงสุดของจักรวรรดิผู้นี้ ในเวลานี้กำลังทุ่มเทให้กับงานสร้างสรรค์ใหม่อย่างแทบจะคลั่งไคล้
ปากกาขนนกเล่มนั้นขยับไปมาระหว่างนิ้วกระดูกของจางหยวน รวดเร็วเสียจนทิ้งไว้เพียงเงาติดตา
เมื่อมองดูนายเหนือหัวผู้เปี่ยมด้วยความศักดิ์สิทธิ์ในยามปกติ โลภะก็จมดิ่งสู่ความคิด
เขาไม่อาจเข้าใจได้เลย
ทำไมตอนที่นายท่านจัดการงานราชการที่กองพะเนินเป็นภูเขา ถึงไม่เคยแสดงความกระตือรือร้นล้นพ้นขนาดนี้มาก่อน?
ทำไมตอนวางแผนการใหญ่ร้อยปีของจักรวรรดิ ถึงไม่เคยมีท่าทางเบิกบานมีชีวิตชีวาเช่นนี้มาก่อน?