ตอนที่ 139 ครี

ตอนที่ 139 ครี

ยามพลบค่ำ

ดวงอาทิตย์คล้อยต่ำจรดขอบฟ้า แสงแดดส่องทะลุฝุ่นควันที่ลอยฟุ้งไปทั่ว อาบลงมายังสนามรบอันโหดร้ายแห่งนี้

ครียันกายลุกขึ้นมาจากกองซากศพด้วยความยากลำบาก

การขยับตัวไปสะเทือนบาดแผล ความเจ็บปวดรวดร้าวทำให้เขาหลุดเสียงครางในลำคอออกมา

บนเกราะอกของเขามีรอยบุบขนาดเท่ากำปั้น แขนซ้ายบิดงอผิดรูปไปคนละทิศละทาง

ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงทำให้เขานึกถึงภาพก่อนจะหมดสติไป ตอนที่ถูกกระแสลมจากการเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงของราชินีเอลฟ์ซัดจนกระเด็น

“นังราชินีเอลฟ์ตัวแสบ! พอกลับไปได้ ข้าจะให้นักกวีพเนจรประโคมด่าเรื่องสร้างเนื้อสร้างตัวของนางให้ยับเลย!”

ครีบ่นอุบอิบ สะบัดหัวที่มึนตึ้บไปมา จากนั้นก็เห็นขวานเล่มหนึ่งตกอยู่ข้างๆ

“จริงสิ เจ้าบร็อกล่ะ? คงไม่ได้โดนซัดกระเด็นจนสลบเหมือนกันหรอกนะ”