กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 118 ลูกแกะ
แสงแดดสาดส่องลงมาทั่วลานกว้างของเมืองออร์แลนโดอีกครั้ง
เงาร่างของสลอธดูโปร่งแสงขึ้นมาเล็กน้อยท่ามกลางแสงสว่าง
เขาเหลือบมองซากศพไร้หัวบนพื้น รวมทั้งร่างเหี่ยวแห้งทั้งแปดร่างนั้น โดยไม่ได้มีท่าทีอะไรเป็นพิเศษ
ราวกับแค่เหยียบแมลงที่ขวางทางตายไปสองสามตัว
จากนั้นเขาก็หาวหวอดใหญ่ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าหลังเสร็จเรื่อง
สการ์เลตต์มองภาพตรงหน้า ยังตั้งสติจากความมืดมิดที่กลืนกินทุกสิ่งเมื่อครู่ไม่ได้เต็มที่
นางอ้าปาก อยากจะพูดอะไรสักคำ เช่น “ขอบคุณ” หรือ “ท่านเก่งกาจเหลือเกิน”
แต่สลอธกลับไม่เปิดโอกาสให้นางได้พูดเลย เขาย่อตัวลงแล้วมุดหายเข้าไปในเงาทันที
ทิ้งไว้เพียงซากความพังพินาศเกลื่อนกลาดกับกลุ่มคนที่ยืนอ้าปากค้าง