เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 248 ทวยเทพแหลกเป็นเศษเนื้อ โหมโรงอาละวาดสะเทือนตำหนักสวรรค์
เสียงร่างเนื้อกระแทกพื้นอย่างทึบหนักระเบิดขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่าบนลานหยกขาว ดุจดั่งห่าลูกเห็บที่ตกลงมาอย่างบ้าคลั่ง
ฝุ่นควันที่ตลบอบอวลผสมปนเปไปกับผงศิลาหยกแตกละเอียด สำลักเข้าไปในลำคอของผู้คน
เสิ่นจิงฉือยืนอยู่ตรงริมขอบทะเลเมฆ ก้มมองลงมาเบื้องล่างจากจุดสูงสุด
ในสายตานั้น ชุดเกราะสีเงินและสีทองหม่นอันหนักอึ้ง บัดนี้กลับกลายเป็นพันธนาการคร่าชีวิตที่ร้ายแรงที่สุด
กายเนื้อกระดูกปุถุชนที่สูญเสียพลังเทพคุ้มกาย ไม่อาจทานรับแรงกระแทกมหาศาลจากการร่วงหล่นลงมาจากเก้าชั้นฟ้าได้แม้แต่น้อย
เสียงกระดูกหักสะบั้นดังเปรี๊ยะก้อง ประสานกันถี่รัวประหนึ่งเสียงประทัดที่แตกกระจาย
ร่างของแม่ทัพเทพเกราะทองกระแทกเข้ากับข้างเสาหยกขาวที่หักโค่นลงมาอย่างรุนแรง
ขาซ้ายของเขาบิดงอผิดรูปในมุมที่ขัดต่อโครงสร้างสรีระอย่างสิ้นเชิง
เศษกระดูกสีขาวซีดที่หักสะบั้นทิ่มทะลุผิวหนังและขากางเกงออกมา สัมผัสกับไออากาศอันหนาวเหน็บ