เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 237 เลียนแบบข้า? คิดจริงหรือว่าข้าไม่ได้จดสิทธิบัตร!
สุ้มเสียงทุ้มต่ำของโหลวหยวน ดังเข้าสู่โสตประสาทของเสิ่นจิงฉืออย่างชัดเจนท่ามกลางสายลมกรรโชกหวีดหวิว
“มันกำลังคัดลอกพละกำลังของเจ้า”
เสิ่นจิงฉือยืนตระหง่านอยู่ในสุญตาห่างจากพื้นดินหนึ่งร้อยจั้ง
สายตามองทะลุฝุ่นผงสีเหลืองที่ปลิวว่อนเต็มฟากฟ้า จ้องตรงไปยังสิ่งมีชีวิตมหึมาเบื้องล่างที่ปีนป่ายขึ้นมาจากหลุมสวรรค์
ร่างกายสูงตระหง่านถึงสามร้อยจั้ง
หนังเนื้อชวนสะอิดสะเอียนที่เกิดจากการผสานรวมกันอย่างฝืนธรรมชาติระหว่างหินผลึกเส้นชีพจรวิญญาณร้างกับเลือดเนื้อของผู้บำเพ็ญ
จากปากแผลมหึมาที่ฉีกแยกบนแผ่นหลังของสัตว์ประหลาด แขนสองข้างที่เพิ่งงอกเงยออกมาใหม่กำลังเหยียดกางในอากาศอย่างกำแหง
แขนซ้ายแผ่แสงประกายแห่งกฎเกณฑ์สีขาวบริสุทธิ์
แขนขวาแผดเผาด้วยเพลิงมารยอดมรรคสีดำสนิท