กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 235 ริบทรัพย์ล้างสำนัก! แสงอัสดงสุดท้ายของสำนักชิงอวิ๋น
ภายใตต้นภากว้างสีแดงคล้ำ
ลมหนาวเจือกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง พัดผ่านซากปรักหักพังแห่งขุนเขาหลักชิงอวิ๋น
เสิ่นจิงฉือดวงตาสงบนิ่งยืนอยู่ ณ ที่เดิม
นัยน์ตาสีทองหม่นคู่นั้น สะท้อนโครงกรามที่เกร็งแน่นของโหลวหยวน ตลอดจนสายตาอันลึกล้ำที่เขาทอดมองไปยังรอยแยกบนเวหา
“จดจำกลิ่นอายของข้าได้แล้วรึ”
เสิ่นจิงฉือทวนคำพูดไม่กี่คำนี้ซ้ำอีกครา
น้ำเสียงของนางราบเรียบยิ่งนัก
หาได้สั่นเทาไม่ แม้แต่จังหวะการหายใจก็มิได้แปรเปลี่ยนไปเลยสักนิด
นางยกมือขวาที่เปรอะคราบเลือดขึ้น นิ้วหัวแม่มือลูบไล้ลงบนข้อนิ้วชี้ช้า ๆ สองครา