กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 227 ภาพฉายเทพเทียม เปิ่นจั้วจะมอบโอกาสเป็นสุนัขรับใช้ให้เจ้าสักครา
มวลอากาศหยุดการไหลเวียน
เสิ่นจิงฉือหอบหายใจเอาอากาศเข้าปอดคำใหญ่ระลอกแล้วระลอกเล่า
ทรวงอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง
ทุกคราที่สูดลมหายใจ ลึกเข้าไปในลำคอพลันปรากฏกลิ่นคาวหวานประดุจสนิมเหล็กกำจายออกมา
นางเงยหน้าขึ้น
สายตาทอดผ่านสุญตาเหนือศีรษะ
ร่างเงาแสงสีขาวบริสุทธิ์รูปมนุษย์สูงตระหง่านถึง 100 จั้งตนนั้น ลอยนิ่งสงบอยู่ใต้รอยแยกนภา
บนพื้นผิวร่างเงาแสงมีอักขระเจิดจ้าบาดตาไหลเวียนอยู่
มันไร้ซึ่งใบหน้า