เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 192 มหาค่ายกลสังหารมาร? ก็แค่กระดองตะพาบกระดาษ!
“แครก—”
เสียงแตกหักแสบแก้วหูดังลามไปตามรอยแยกแห่งความมืดมิดอันสมบูรณ์แบบอย่างรวดเร็ว เสียงนั้นเสียดแทงเข้าสู่โสตประสาท แฝงไว้ด้วยความรู้สึกฉีกกระชากของโลหะที่ชวนให้เสียวฟัน
เสิ่นจิงฉือกุม [จุ้ยเย่] ไว้ ทอดสายตามองลงไปยังเบื้องล่างอย่างไร้อารมณ์
ชั่วหนึ่งลมหายใจต่อมา
เสียงระเบิดกึกก้องสะเทือนฟ้าดินก็พลันระเบิดขึ้นเหนือนภากาศของภูเขาชิงอวิ๋น
มหาค่ายกลสังหารมารชั้นนั้นซึ่งไหลเวียนด้วยอักขระสีทองอันสลับซับซ้อน และได้รับการเทิดทูนจากทั่วทั้งโลกบำเพ็ญเซียนว่าเป็นพลังชีวิตสุดท้าย ได้แตกสลายลงแล้ว
ราวกับครอบแก้วที่ถูกค้อนเหล็กกระหน่ำทุบ
เศษซากค่ายกลสีทองนับไม่ถ้วนพวยพุ่งระเบิดออกไปรอบทิศทางอย่างบ้าคลั่ง คลื่นลมพลังวิญญาณอันบ้าคลั่งม้วนตัวทะยานขึ้นสูง พัดผ่านจนหน้ากากเงินบนใบหน้าของเสิ่นจิงฉือเย็นเยียบขึ้นมาเล็กน้อย