เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 189 ฉีกหน้า ไม่เชื่อฟังก็ตายอยู่ที่ภูเขาชิงอวิ๋นให้หมด
แสงสว่างที่ค่ายกลบันทึกภาพฉายออกมา ส่องให้หน้ากากเงินครึ่งหน้าบนใบหน้าของเสิ่นจิงฉือสว่างวาบสลับมืดสลัว
นางเอนพิงพนักเก้าอี้กำมะหยี่สีดำ เรียวขายาวพาดไขว่ห้าง นิ้วมือเขี่ยเล่นจานค่ายกลสำริดบนโต๊ะตามอำเภอใจ
ภายในม่านแสง ขุนเขาหลักชิงอวิ๋นถูกม่านแสงสีทองรูปครึ่งวงกลมขนาดใหญ่ครอบปิดไว้อย่างสมบูรณ์แล้ว
แสงกระบี่หลากสีหลายสิบสายพุ่งทะยานเสียดฟ้า กระแทกเข้ากับผนังด้านในของม่านแสงสีทองอย่างรุนแรง
สะเก็ดไฟกระเซ็นกระจาย
กระบี่บินถูกดีดสะท้อนออกไปจนสิ้น ผู้บำเพ็ญจากสำนักเล็ก ๆ ไม่กี่คนที่คิดจะเหินกระบี่หลบหนีเสียหลัก ร่วงหล่นกระแทกลงบนพื้นกระเบื้องหยกขาวอย่างน่าเวทนา
เสียงด่าทอแหบแห้งปนเสียงแตกพร่าดังลอดออกมาจากอาวุธเวทขยายเสียง เคล้าคลอกับเสียงกึกก้องกัมปนาทที่อาวุธเวทซัดกระหน่ำใส่ค่ายกล สั่นสะเทือนจนมวลอากาศในกระโจมสั่นไหวเบา ๆ
“เปิดค่ายกล! ชางเหิง เจ้าทำเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร!”
“ปล่อยพวกเราออกไป!”