เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 182 ถลกหนังสูบโลหิต บุปผาบัวขาวจำแลงเป็นผีร้ายกินคน
ประตูหินส่งเสียงตู้มหนักทึบดังสนั่น
หลินเจี่ยวเจี่ยวนอนหมอบอยู่บนแผ่นอิฐครามอันเย็นเยียบ คางของนางจมอยู่ในแอ่งน้ำหนองสีเหลือง
นางกลอกลูกตาอันขุ่นมัวอย่างยากลำบาก แล้วมองไปยังทางเข้าประตู
ศิษย์สตรีฝ่ายนอก 30 คนผู้สวมชุดผ้ากระสอบสีเทา ถูกผู้อาวุโสคนสนิทผลักไสเข้ามาในห้องลับราวกับฝูงหมูแกะที่ถูกต้อน
“ผู้อาวุโส ดึกดื่นค่ำคืนเช่นนี้เรียกพวกเรามาที่นี่ทำไมหรือเจ้าคะ” ดรุณีน้อยหน้ากลมเอ่ยถามด้วยความหวาดกลัว
ผู้อาวุโสไม่เอ่ยปากแม้แต่น้อย เขาถอยกรูดออกไปนอกประตูอย่างรวดเร็วประหนึ่งหลบหลีกเทพแห่งโรคระบาด
ประตูหินอันหนาหนักปิดสนิทลงดัง “ตู้ม”
ภายในห้องลับเหลือเพียงไข่มุกราตรีสองสามเม็ดบนผนังที่แผ่ประกายแสงสีเขียวเรืองรองออกมา
เหล่าศิษย์สตรีเบียดเสียดกันเป็นกลุ่มก้อน