กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 179 สุนัขไร้ที่พึ่ง ช่วงเวลาอันมืดมนที่สุดที่สำนักชิงอวิ๋นต้องเผชิญ
แสงสีขาวบาดตาแทงทะลุเปลือกตาเข้ามาโดยไร้สัญญาณเตือน
ในครรลองสายตามีเพียงความขาวโพลนน่าเวทนา
พร้อมด้วยความรู้สึกไร้น้ำหนักอันรุนแรงระลอกหนึ่ง
“ปัง”
แผ่นหลังกระแทกลงบนแผ่นศิลาอันแข็งกระด้างและราบเรียบอย่างรุนแรง
กระดูกที่หักสะบั้นเสียดสีกันภายในช่องอก ส่งเสียง “กริ๊ก ๆ” อู้อี้ดังระงมเป็นสาย
ร่างกายของลู่หมิงเจ๋อกระตุกเกร็งขึ้นมาอย่างแรง
ปากอ้ากว้าง ลำคอเค้นเสียงสูดหายใจเจือกลิ่นคาวเลือดออกมาสายหนึ่ง
สายลมพัดผ่านพวงแก้ม