กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 171 หลอมรวมฝืนธรรมชาติ! การดิ้นรนเฮือกสุดท้ายของบุปผาบัวขาว
โลหิตแก่นแท้ที่แฝงไอความมืดทึบหนาแน่นคำนั้น วาดผ่านกลางเวหาเป็นเส้นโค้งวิถี
สาดซัดลงบนลูกแก้วแสงอันหม่นแสงกลางอากาศอย่างแม่นยำไร้คลาดเคลื่อน
“ฉี่——”
บังเกิดเสียงบาดหูดั่งหยาดน้ำหยดกระทบแผ่นเหล็กที่เผาจนแดงฉาน
ควันสีขาวกลิ่นคาวคลุ้งพวยพุ่งขึ้นตามพื้นผิวของลูกแก้วแสง
ลูกแก้วถ่ายทอดมรดกระดับเทพที่เดิมทีหดลีบและจวนเจียนจะมอดดับ ดุจดั่งถูกอัดฉีดด้วยโอสถแรงกล้าขนานหนึ่ง
มันสั่นสะท้านอย่างรุนแรงคราหนึ่ง
อากาศเหนือนภากาศในโถงใหญ่ พลันหยุดนิ่งชะงักงันลงอย่างกะทันหัน
เสียงสายลม เสียงฝุ่นผงที่ร่วงหล่น เสียงลมหายใจอันรวยรินของเซียวเฉินที่ล้มจมกองอยู่ในแอ่งเลือด