กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 164 ยามนางปลดหน้ากาก สบายดีหรือไม่
ขอบโลหะอันเย็นเยียบแนบชิดอยู่กับปลายนิ้ว
กระแสลมที่หมุนวนซัดสาดภายในโถงใหญ่ ในเค่อนี้ คล้ายกับถูกพละกำลังไร้รูปบางอย่างสะกดให้หยุดชะงักลงโดยสิ้นเชิง
ลมหนาวเหน็บที่เดิมทีพัดกรูเข้ามาจากประตูใหญ่อันแตกหัก ถูกม่านเขตอาคมปราณมารยอดมรรคที่หนาทึบดั่งน้ำหมึกขวางกั้นไว้ภายนอกอย่างแน่นหนา
มวลอากาศพลันหนักอึ้งและติดขัด
อบอวลไปด้วยกลิ่นสนิมทองแดงอันเข้มข้น รวมถึงกลิ่นคาวโลหิตฉุนจมูกที่ยังมิทันจางหาย
เสิ่นจิงฉือยืนนิ่งอยู่กับที่
นิ้วชี้และนิ้วหัวแม่มือกำลังคีบขอบหน้ากากเอาไว้
เบื้องหน้าห่างออกไปสามจั้ง
เซียวเฉินยืนแยกขาสองข้าง ปักหลักแน่นอยู่บนแผ่นศิลาสีเขียว