เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 141 หมื่นกระบี่คารวะสำนักรึ? มิใช่ เป็นแค่งานเริงระบำของตัวตลกกระโดดเต้น!
ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวสนิมเหล็ก
ท้องฟ้าราวกับเศษผ้าขี้ริ้วซักไม่สะอาด ผืนฟ้าสีเทาหม่นกดทับอยู่เหนือศีรษะ
เสิ่นจิงฉือยืนอยู่ด้านหลังโขดหินดำเกรียมก้อนหนึ่ง
เงาร่างของนางกลืนหายไปท่ามกลางผู้บำเพ็ญหลายร้อยคนซึ่งแต่งกายแตกต่างกัน ดูไม่สะดุดตาแม้แต่น้อย
หน้ากากเกราะเหล็กดำอันหยาบกร้านนั้นบดบังใบหน้าท่อนบนไว้ เผยให้เห็นเพียงคางที่เรียวซูบส่วนหนึ่งเท่านั้น
หลังจากพรางตัวอย่างเรียบง่ายด้วยปราณมารยอดมรรค รูปร่างของนางในยามนี้ก็ดูหนาใหญ่ขึ้นไม่กี่ส่วน ไหล่กว้างหลังตรง แลดูคล้ายผู้บำเพ็ญอิสระบุรุษธรรมดาสามัญผู้หนึ่ง
รอบด้านอึกทึกจอแจ
เบื้องหน้าคือแอ่งกระทะอันกว้างใหญ่ผืนหนึ่ง
ดินโคลนในแอ่งกระทะล้วนเป็นสีดำที่ถูกเปลวเพลิงเผาไหม้จนเกรียม