กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 112 ผู้บำเพ็ญอิสระด้อยกว่าสุนัขรึ? ข้าจะเหยียบย่ำบนหัวพวกเจ้า!
สะพานขึ้นเรือไม้ดำอันหนักอึ้งทิ้งตัวกระแทกลงมาจากกราบเรือเหาะ
“ปัง”
ขอบเหล็กกล้าที่หุ้มส่วนก้นกระแทกเข้ากับแผ่นศิลาสีเขียวของลานกว้างอย่างรุนแรง
สันหินที่นูนขึ้นมาแหลกละเอียดเป็นผุยผง เศษหินชิ้นเล็กชิ้นน้อยกระเด็นกระจายไปทั่วสารทิศ
ฝุ่นละอองสีน้ำตาลเทาลอยตลบแผ่สะเทือนเลียบไปกับพื้น กระทบเข้ากับหน้าแข้งรองเท้าบูทของผู้บำเพ็ญอิสระแถวหน้าสุด
ม่านแสงสีขาวเหนือลำเรือเหาะสลายตัวหายไป
ขบวนคนกลุ่มหนึ่งที่แต่งกายด้วยเครื่องแบบละม้ายเหมือนกันก้าวเดินลงมาจากสะพานขึ้นเรือ
รวมทั้งหมดยี่สิบคน
สวมใส่ชุดคลุมยาวสีขาวหิมะ บริเวณปลายแขนเสื้อและปกคอปักดิ้นเงินเป็นลวดลายเมฆาอันวิจิตรซับซ้อน