กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 ดรรชนีกระบี่สู่อาณาเขตลับสร้างสรรพสิ่ง! บุปผาบัวขาว ถึงวันตายของเจ้าแล้ว
กลิ่นไหม้เกรียมยังคงหลงเหลืออยู่บนชายเสื้อ
กลิ่นฉุนแสบจมูกที่อัสนีผ่าฉีกอากาศทิ้งไว้ มิยอมจางหายไปเป็นเวลานาน
เสิ่นจิงฉือยืนอยู่ใจกลางโถงกว้างอันว่างเปล่าของตำหนักนายน้อย
บนแผ่นกระเบื้องพื้นสะท้อนภาพรูโหว่ขนาดใหญ่ที่แตกทะลุบนยอดโดมโถงใหญ่
ลมราตรีพัดกรูเข้ามาตามช่องโหว่ พัดพาม่านโปร่งรอบด้านให้ปลิวสะบัดระเนระนาด
สายตาของนางมิได้มองท้องฟ้า
ดวงตาทั้งคู่จับจ้องแผงระบบสีแดงกลางสุญตาเบื้องหน้าเขม็ง
ตัวอักษรสีแดงไม่กี่บรรทัดที่เลื่อนผ่านนั้น สะท้อนอยู่ในม่านตาสีทองหม่น แดงฉานดั่งโลหิต บาดตายิ่งนัก
[เป้าหมาย: บัวเขียวสร้างสรรพสิ่ง]