เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 80 แปดแม่ทัพมารคุกเข่าพร้อมกัน! คารวะนายน้อย!
ภายในซากปรักหักพังของสนามฝึกยุทธ์ ลมราตรีพัดพาเม็ดทรายและฝุ่นธุลีที่หลงเหลือให้สลายไป
ขุนพลโลหิตหอบหายใจอย่างหนัก โลหิตสีแดงคล้ำไหลลงมาตามแผ่นอกเปลือยเปล่าของเขา หยดลงบนแผ่นพื้นหินออบซิเดียนที่แตกร้าว
เขาก้มมองดาบยาวหนักอึ้งในมือซึ่งติดตามตนมานานนับพันปี รอยแยกบนคมดาบที่แตกร้าวตั้งแต่ต้นจรดปลายชวนให้สะท้านใจ นิ้วมือที่กำด้ามดาบค่อย ๆ คลายออกทีละน้อย
“เคร้ง”
ดาบยาวหนักอึ้งกระแทกลงบนพื้น
ขุนพลโลหิตเงยหน้าขึ้น สายตาข้ามผ่านขอบหลุมลึกไปตกอยู่บนร่างเด็กสาวอาภรณ์แดง ณ ก้นหลุม
เด็กสาวเก็บกระบี่ดำเล่มนั้นกลับเข้าฝักกระบี่แล้ว เส้นผมยาวพลิ้วไหวท่ามกลางสายลม แม้แต่จังหวะลมหายใจก็มิได้แปรปรวนแม้แต่น้อย
นี่คือช่องว่างด้านพละกำลังอันเด็ดขาด
ขุนพลกระดูกยื่นมือกดซี่โครงที่หักของตน กระดูกสีเทาขาวเสียดสีกันจนเกิดเสียงบาดแก้วหู เขาหักกระดูกที่เคลื่อนผิดตำแหน่งกลับคืนสู่จุดเดิมอย่างฝืนทน