เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 62 สืบคดีรึ? ไม่ล่ะ ข้าชอบล้มโต๊ะเสียมากกว่า!
เสื้อคลุมยาวสีแดงคล้ำพลิ้วไสวไปตามสายลม
เสิ่นจิงฉือไม่ได้หันหลังกลับไปมองโหลวหยวน
พื้นรองเท้าบูตเหยียบย่ำลงบนดินไหม้เกรียมอันแห้งผาก มุ่งหน้าตรงไปยังทิศทางของเมืองชั้นในหมอตู
บนบ่าขวาของนางแบกกระบี่ใหญ่สีดำอันหนักอึ้งเล่มนั้นเอาไว้
ภายในแขนเสื้อ เหมยฉิวยื่นศีรษะสีดำมะเมื่อมออกมา สองกรงเล็บเกาะขอบคอเสื้อไว้แน่น
มันคล้ายจะสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันน่าอึดอัดแทบหายใจไม่ออกนั้น แม้แต่เปลวไฟสีเขียวตรงปลายหางก็ยังหดเล็กลงเหลือเพียงก้อนกลม ๆ ไม่กล้าส่งเสียงแม้แต่แอะเดียว
ถนนหนทางในเมืองชั้นในหมอตูกว้างขวางกว่าเมืองชั้นนอกหลายเท่านัก
พื้นปูด้วยหินหยกสีม่วงดำอย่างเป็นระเบียบ ตามร่องรอยต่ออัดแน่นไปด้วยเครื่องหอมเรืองแสงไม่ทราบนาม ส่งกลิ่นหอมเย้ายวนชวนเคลิบเคลิ้มฟุ้งกระจาย
ทว่าในยามนี้ บนถนนสายหลักอันรุ่งเรืองกลับเงียบสงัดจนดูพิลึกพิลั่น