กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 ด่าข้าว่าเป็นสวะฝ่ายธรรมะรึ? จะฉีกปากเจ้าให้ขาด!
อากาศบนลานลงจอด เงียบสงัดราวกับจับตัวเป็นน้ำแข็ง
มือใหญ่ที่เต็มไปด้วยรอยด้านหนาข้างนั้น แฝงไว้ด้วยกลิ่นเหงื่อเหม็นสาบของเกราะหนังชั้นเลว อยู่ห่างจากด้ามกระบี่สีดำเพียงไม่กี่ชุ่น
สายตาของเสิ่นจิงฉือ ยังคงจับจ้องอยู่บนใบหน้าที่แฝงแววตะลึงงันเล็กน้อยของคลั่งสงคราม
นางมิได้รอคำตอบของแม่ทัพมารผู้นี้แม้แต่น้อย
กล้ามเนื้อหัวไหล่ขวา เกร็งขึ้นอย่างฉับพลันใต้ชุดสีแดงที่ขาดวิ่น
ข้อมือพลิกตวัดขึ้นด้านบน
คมกระบี่ของ [จุ้ยเย่] แม้ยังมิได้หลุดพ้นจากฝักกระบี่โดยสมบูรณ์ เพียงเผยประกายคมกล้าอันมืดสลัวออกมาท่อนหนึ่ง ก็ตวัดเสยขึ้นอย่างดุดันตามทิศทางมือที่ยื่นเข้ามานั้น
ร่างเงาสีดำสายหนึ่งกรีดฝ่าอากาศอันหยุดนิ่ง
“ฉึก”