กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 33 ใช้ข้าเป็นกระถางเตาหลอมหรือ? ดูก่อนว่าชีวิตเจ้าแข็งพอหรือไม่!
รอยแยกหน้าต่างปิดสนิท
ตัดขาดความอึกทึกครึกโครมของท้องถนนเบื้องล่างออกไปจนหมดสิ้น
เหมยฉิวกระโดดลงจากโต๊ะไม้
มันยื่นหน้าเข้าไปใกล้ [จุ้ยเย่] ที่ปักอยู่บนแผ่นไม้ ปลายจมูกกระดิกฟุดฟิด คล้ายกำลังดมกลิ่นคาวเลือดที่ยังหลงเหลืออยู่บนตัวกระบี่
จากนั้น เด็กน้อยก็หมอบอุ้งเท้าหน้าลง วางคางแนบลงกับพื้นกระดานข้างคมกระบี่โดยตรง แล้วหลับตาลง
เสิ่นจิงฉือเดินมาที่ข้างเตียง
ล้มตัวลงนอนทั้งชุด
ผ้าห่มส่งกลิ่นอับชื้นชวนคลื่นเหียน นางมิได้ใส่ใจ ประสานมือทั้งสองวางไว้บนหน้าท้องอันราบเรียบ
ลมหายใจค่อย ๆ ทอดตัวยาวนาน ทรวงอกที่กระเพื่อมไหวเริ่มสงบนิ่งและสม่ำเสมอ