เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 สังหารทะลวงก้นหุบเหว! สัตว์ประหลาดในห้วงอเวจียังต้องหวาดกลัวนาง
พื้นรองเท้าเหยียบย่ำลงบนบันไดศิลาเขียวอันขรุขระ
ส่งเสียงเสียดสีทึบหนักดังขึ้นคราหนึ่ง
ทิศทางลมในหุบเขาแปรเปลี่ยนไปแล้ว
มิใช่ปราณมรณะที่หยุดนิ่งเยี่ยงก้นหุบเหวนั้นอีกต่อไป หากแต่ปะปนไปด้วยกลิ่นอับชื้นหนาวเหน็บที่มิเคยต้องแสงตะวันมาเนิ่นนาน พัดย้อนลงมาจากเบื้องบนตามช่องทางอันมืดมิด
เสิ่นจิงฉือกุม [จุ้ยเย่] ในมือเอาไว้
ตัวกระบี่ที่หลุดลอกสนิมเหล็กออกไป บัดนี้เบาหวิวราวกับท่อนไม้ผุพัง ทว่ายามกุมไว้ในฝ่ามือ กลับให้ความรู้สึกเต้นตุบอันแปลกประหลาดที่เชื่อมโยงถึงเลือดเนื้อ
ขั้นบันไดลาดชันยิ่งนัก แทบจะเรียกได้ว่าขุดเจาะแนบชิดกับหน้าผาหินที่ตั้งชันดิ่งลงมา
ยิ่งก้าวขึ้นสู่เบื้องบน แสงสว่างก็ยิ่งมืดสลัวลง
ในรอยแยกของหน้าผาเหนือศีรษะ เริ่มมีเสียง “ซ่า ซ่า” อันถี่กระชั้นและสับสนดังแว่วมา