กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 19 ร่วงหล่นสู่ห้วงลึกมาร ตายสิบไร้รอด!
ความรู้สึกไร้น้ำหนักฉุดกระชากห้าอวัยวะตันหกอวัยวะกลวงอย่างบ้าคลั่ง
สรรพเสียงข้างหูมลายหายไปจนสิ้น
มิใช่สายลมสงบลง ทว่าความเร็วในการร่วงหล่นนั้นรวดเร็วเกินไป เร็วเสียจนกระทั่งเสียงยังถูกทิ้งไว้เบื้องหลังอันไกลโพ้น
ความมืดมิด
ข้นเหนียวดั่งน้ำหมึกที่มิอาจละลาย ห่อหุ้มทั่วร่างไว้อย่างแนบสนิทไร้ช่องว่าง
เสิ่นจิงฉือลืมตาขึ้น ในสายตานอกจากความมืดอันบริสุทธิ์แล้วก็ไม่มีสิ่งใดเลย
อากาศโดยรอบหนาวเหน็บผิดปกติ
มิใช่ไอหนาวในแดนหิมะน้ำแข็ง ทว่าเป็นความเย็นเยียบชั่วร้ายที่สามารถแทรกทะลุผิวเนื้อและแช่แข็งไขกระดูกได้โดยตรง
ลมหายใจร้อนที่พ่นออกมาจับตัวเป็นเกล็ดน้ำแข็งเม็ดละเอียดริมฝีปากในพริบตา