เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17 ระเบิดใบหน้าหายไปครึ่งซีก! รสชาติของการเป็นคนพิการเป็นเช่นไร?
สายลมพัดย้อนขึ้นมาจากก้นหน้าผา
ม้วนพัดเอาเถ้าธุลีฟุ้งกระจายเต็มฟ้า พร้อมพาเอากลิ่นเนื้อไหม้เกรียมชวนคลื่นเหียนลอยมาสายหนึ่ง
นิ้วมือของเสิ่นจิงฉือกอบกุมด้ามกระบี่ไว้แน่น
ซอกเล็บเต็มไปด้วยคราบโคลนเปรอะเปื้อนธารโลหิต คมกระบี่ปักลึกอยู่ในซอกหินผาแข็งแกร่ง นี่เป็นสิ่งเดียวที่นางใช้ค้ำยันพละกำลังได้ในยามนี้
ส้นเท้าขวาของนางลอยเคว้งอยู่กลางอากาศโดยสิ้นเชิงแล้ว
เพียงแค่เอนกายไปด้านหลังแม้เพียงหนึ่งชุ่น ก็จะร่วงหล่นลงสู่ปราณมารสีดำที่กำลังม้วนตลบอยู่เบื้องล่าง
แต่นางมิได้ขยับเขยื้อน
สายตามองทะลุควันฝุ่นที่เริ่มเบาบางลง ตรึงแน่นอยู่ที่หลุมยักษ์ดำไหม้เกรียมเบื้องหน้า
ขอบหลุมยักษ์แห่งนั้น ดินโคลนถูกความร้อนสูงเมื่อครู่เผาผลาญจนกลายสภาพดุจแก้วเคลือบ บนพื้นผิวยังมีธารลาวาสีแดงคล้ำที่ยังมิได้เย็นตัวไหลรินอยู่