กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 229 ตบจนสะใจ
ช่วงบ่าย ศาสตราจารย์จากวิทยาลัยศิลปกรรมมามาสอนวาดรูปให้ซุ่ยซุ่ย
ศาสตราจารย์เป็นตาแก่อายุห้าสิบกว่าปี ร่างกายกระปรี้กระเปร่า วิธีสอนแปลกไม่เหมือนใคร ไม่สอนทฤษฎี ไม่สอนเทคนิค แค่กางกระดาษขาวแผ่นยักษ์ปูบนพื้น แล้ววาดกันมั่ว ๆ ตามใจกับซุ่ยซุ่ยอย่างเพ้อฝัน
ปลาว่ายอยู่บนฟ้า นกบินอยู่ในน้ำ ลมมีสี เมฆนั่งรถยนต์
ไม่ว่าซุ่ยซุ่ยจะวาดอะไร ศาสตราจารย์ก็ชมว่าวาดสวย ซุ่ยซุ่ยเลยยิ่งชอบวาดรูปขึ้นเรื่อย ๆ
หนึ่งคาบเรียน 2 ชั่วโมง คิดค่าสอน 3,500 หยวน ศาสตราจารย์สอนอย่างมีความสุข ซุ่ยซุ่ยก็วาดอย่างมีความสุข
เหลียงจิ้งหาวอยู่เป็นเพื่อนซุ่ยซุ่ยครึ่งคาบ เธอก็วาดบนกระดาษด้วย วาดปูน้อยสามตัวกำลังเล่นกันอยู่ริมหาด
ซุ่ยซุ่ยถาม “แม่ ทำไมเป็นปูน้อยสามตัวล่ะ”