กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 225 พ่อ นี่แม่หนู
เหลียงจิ้งหาวคว้าข้อมือเขา ดันแขนเขาออก “ถ้าอย่างนั้นฉันจะมาดูเด็ก ฉันจะส่งข้อความบอกล่วงหน้า คุณแอดวีแชตฉันกลับมาสิ”
“ไม่แอด!” เขาพูด “คุณโทรหาผมตรง ๆ เลย”
เหลียงจิ้งหาว: “…เบอร์โทรคุณคืออะไรนะ? ฉันจะจดไว้”
เซิ่งเหยาอยากดีดหน้าผากเธอสักที “ไม่รู้เบอร์ผมใช่ไหม งั้นก็อย่าโทร”
“พ่อจ๋า!” เสียงร้องไห้ของซุ่ยซุ่ยดังมาจากข้างนอก “พ่อจ๋า พ่ออยู่ไหน?”
ทั้งสองรีบออกไป ซุ่ยซุ่ยตื่นแล้ว นั่งอยู่บนเตียง มองไม่เห็นเซิ่งเหยา จึงร้องไห้ออกมาทันที