กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 220 หนุ่มใหญ่ 32 ปี
เหลียงจิ้งหาวไม่รู้ไม่ชี้ คนซื่อก็พูดแต่ความจริง “ฉันคิดเองกับมือ เราสองคนไม่ได้เซ็นสัญญาก่อนสมรส ทรัพย์สินที่คุณมีอยู่คงต้องแบ่งให้ฉันครึ่งหนึ่งกระมัง? ส่วนลูกสองคนยกให้คุณ ฉันไม่แย่ง”
“ถ้าอย่างนั้นผมต้องขอบคุณคุณด้วยหรือไง?” เขากัดฟันกรอด
เหลียงจิ้งหาวไม่ต่ำต้อยไม่ยโส “ถ้าคุณไม่ยอมแบ่งหุ้นให้ฉัน ฉันก็ไม่ดิ้นรนตื๊อขอให้ได้ งั้นคุณต้องรับปากฉันสองข้อ”
“ข้อแรก ต่อไปถ้าคุณสมรสใหม่และมีลูกคนอื่น ซุ่ยซุ่ยกับเยว่เยว่ต้องได้ส่วนที่พวกเขาควรได้”
“ข้อสอง” เธอหยุดชะงัก เสียงเบาลง “สิ่งที่ฉันมีตอนนี้ คุณก็ห้ามมาแย่ง”
เซิ่งเหยาเลิกคิ้ว แววตาไหววูบ “คุณมีอะไรที่คุ้มให้ผมแย่ง?”