กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 211 ไม่มีพ่อ
พี่เลี้ยงเด็กโทรหาเหลียงจิ้งหาว ถามว่าเธอจะมารับช่านช่านเมื่อไร
เหลียงจิ้งหาวตอบ “อยู่ระหว่างทางแล้ว ข้างนอกมีลมแรงนิดหน่อย ให้ช่านช่านใส่เสื้อคลุมแล้วค่อยออกมา”
อีกปีแล้วที่มาถึงเดือนพฤษภาคม แสงฤดูใบไม้ผลิช่างงดงามเหลือเกิน
กลับจากบัลติมอร์มาปินไห่ได้สองเดือน เหลียงจิ้งหาวรู้สึกว่าปินไห่คือเมืองที่น่าอยู่ที่สุดในโลก
สายลมฤดูใบไม้ผลิของปินไห่พัดลงมาราวกับมาจากภาพวาดสีน้ำมัน ชื่นใจและโรแมนติก
เธอมารับช่านช่านที่หน้าสโมสรดาวอังคารน้อย เด็กน้อยกระโดดขึ้นมาบนตัวเธอทันที เกาะคอแล้วอ้อน “แม่ครับ หนูอยากได้พ่อสักคน”
เหลียงจิ้งหาวตอบตรง ๆ “ไม่มีพ่อ”