เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 170 เรามาคบกันเถอะ
เหลียงจิ้งหาวล้างหน้าแปรงฟันในห้องน้ำของห้องนอนรองจนเสร็จ ปิดประตูแล้วเข้านอน เธอยืนอยู่ที่ประตู มองไปทางห้องหนังสือ ประตูห้องเปิดอยู่ ได้ยินเสียงเซิ่งเหยาพิมพ์คีย์บอร์ดดังกราว ๆ อยู่ข้างใน
เขาไม่เคยขาดความกระตือรือร้นในการทำงาน ไปทำงานทีไรก็กระปรี้กระเปร่าทุกครั้ง
เธอปิดประตูเบา ๆ ลังเลครู่หนึ่ง แล้วล็อกประตู
พิงหลังกับประตู ดวงตาของเธอมีแสงนวล ๆ ระยิบ เธอก้มมองสร้อยคอเพชรที่คอ: ยูคาลิปตัสน้ำเงินกับนกสือไหว
ในสายตาเขา พวกเขาเป็นความสัมพันธ์แบบไหนกันนะ
ความสัมพันธ์แบบร่วมมือ แบบสามีภรรยา หรือแบบที่เคยนอนด้วยกัน
สองคนใช้ชีวิตอยู่ที่นี่อย่างปล่อยไปตามอารมณ์ ค่อย ๆ เบี่ยงออกจากจุดหมายแรกเริ่ม ไม่รู้ว่ากำลังมุ่งไปทางไหน
เขาคบยากจริง ๆ ทะเลาะทีก็ตะคอกใส่เสียงดังจนน่ากลัว
แต่เขาก็มีช่วงที่อ่อนโยนเหมือนสุนัขขี้ติด เธอเดินไปไหน เขาก็เห่าโฮ่ง ๆ ตามไปตรงนั้น เล่าเรื่องดี ๆ ร้าย ๆ ที่เกิดขึ้นให้เธอฟังไม่รู้จักจบ