กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 166 ทนไม่ได้
เช้าตรู่ เซิ่งเหยาลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าเหลียงจิ้งหาวยังอยู่ อารมณ์แจ่มใสเบิกบานไปทั้งใจ
แผ่นหลังที่ดูอ่อนโยนแต่ตรงแน่วของเธอหันเข้าหาเขา มองไม่ออกว่าตื่นแล้วหรือยังหลับอยู่
“หาวหาว?” เขาลองเรียกเบา ๆ อย่างหยั่งเชิง
“อืม” เธอขานรับเบา ๆ
เขาไม่ขยับ เธอไม่หันกลับมา
“ทำไมคุณมาอีกแล้ว?” เธอถาม
“ความจำผมไม่ดี”
“เมื่อคืนฉันเตือนคุณแล้ว”
“ผมนอนที่นี่มานานจนติดเป็นนิสัย ชั่วเวลาเดียวคงแก้ไม่ได้”