เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 164 การขอโทษเป็นศาสตร์แขนงหนึ่ง
สถานีตำรวจโทรหาเซิ่งเหยา ถามว่าเขาพอจะให้หลักฐานเพิ่มเติมเพื่อยืนยันว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นความจริงได้หรือไม่
คดีนี้พิลึกนัก จำเลยกลายเป็นผู้เสียหาย ส่วนโจทก์ไม่เป็นอะไรแม้แต่ปลายขน
ตำรวจไปพบจำเลยอย่างสวีเสี่ยวฝานที่โรงพยาบาล เธอเพิ่งพ้นขีดอันตราย ปฏิเสธหัวชนฝาว่าตนไม่ได้วางยาพิษทำร้ายใคร ถึงขั้นอยากให้ตำรวจสืบให้กระจ่างไปเลยว่าใครทำร้ายใครกันแน่
โจทก์อย่างเหลียงจิ้งหาวทำงานในบริษัทยา ไม่ต้องผ่านช่องทางซื้อขายใด ๆ ก็หาน้ำยาชนิดต่าง ๆ มาได้ง่ายดาย
ตำรวจดูจากกล้องวงจรปิดริมถนน เห็นสวีเสี่ยวฝานทิ้งอะไรบางอย่างลงถังขยะจริง แต่เห็นไม่ชัดว่าเป็นอะไร อีกทั้งผนังด้านนอกขวดยาก็ไม่พบลายนิ้วมือที่ใช้การได้ จึงพิสูจน์ไม่ได้ว่าเป็นของที่สวีเสี่ยวฝานทิ้ง
ยิ่งไปกว่านั้น ตำรวจยังไม่พบบันทึกว่าสวีเสี่ยวฝานและคนในครอบครัวเคยซื้อสารหนู