กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 112 หมอเหลียง
ออกจากวิลล่ามาแล้ว เซิ่งเหยาเดินไปที่หน้ารถด้วยฝีเท้าหนักอึ้งและเชื่องช้า มือกดลงบนมือจับประตูรถ แต่กลับไม่ยอมเปิดเสียที
ฟ้าใสเมฆขาว สายลมอ่อนอุ่นระรื่น แต่สมองของเขากลับยุ่งเหยิงราวใยบวบขดเป็นปม ปมเงื่อนนับพันอุดตันอยู่ในอก
แน่นอนว่าเขาไม่ยอมเชื่อกระดาษไม่กี่แผ่นกับคำพูดด้านเดียวที่อู๋เจี้ยนหย่งยื่นให้ง่าย ๆ หรอก คนเราเห็นแก่ความอยากของตัวเองแล้ว อะไรก็ทำได้ทั้งนั้น
อู๋เจี้ยนหย่งอยากหลุดพ้นจากสถานการณ์คับขันตอนนี้ การปลอมแปลงเอกสารก็ง่ายดายราวพลิกฝ่ามือ
แต่ใบหน้าของเซิ่งจ้านก็ผุดขึ้นมาในห้วงคิดของเขาไม่หยุดหย่อน