กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 101 อย่ารังแกคนซื่อ
ห้องนอนข้าง ๆ เซิ่งเหยายังไม่รู้ตัวว่าตัวเองกลายเป็นหลอดไฟดวงหนึ่งที่ไม่ประหยัดไฟ เขาอัดอยู่กับเหลียงจิ้งหาวบนเตียงขนาด 1.5 เมตร พลิกตัวทีไรก็รู้สึกว่ามิติคับแคบ ขยับเขยื้อนไม่ถนัด
เหลียงจิ้งหาวเอื้อมมือกดเขาไว้ “อย่าขยับสิ เอี๊ยดอ๊าดแบบนี้พี่ชายกับพี่สะใภ้ได้ยินเข้าจะนึกว่าเรากำลังทำอะไรกันอยู่”
“เป็นไปได้ยังไง ความถี่ของเสียงเอี๊ยดอ๊าดนั้นไม่ใช่ความถี่แบบนี้สักหน่อย” เขายังอยากพลิกตัวหาท่านอนที่สบายกว่านี้
เหลียงจิ้งหาวเตะหน้าแข้งเขา กลัวเหลือเกินว่าคนในบ้านจะเข้าใจผิดว่ากำลังทำเรื่องไม่ดี จึงกระซิบเบา ๆ “นิ่งไว้”