เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 ห้องหอ
เหลียงจิ้งหาวหอบหิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนและผลิตภัณฑ์บำรุงผิวอีกสองสามขวด ย้ายเข้ามาอยู่ในห้องชุดหรูชั้นเดียวของเซิ่งเหยาที่ตั้งอยู่ใจกลางเมือง ซึ่งก็คือซิงหูเทียนตี้ ที่นี่ครอบครองทำเลที่เป็นศูนย์กลางที่สุดและมีทรัพยากรทิวทัศน์ที่ดีที่สุดของปินไห่
ทันทีที่ก้าวเข้าประตู ความสูงจากพื้นถึงฝ้าเกือบสี่เมตรทำให้รู้สึกถึงมิติอันยิ่งใหญ่
“มีทั้งหมดสี่ห้อง ห้องซ้ายมือคือห้องนอนใหญ่ ตรงกลางคือห้องหนังสือ ขวามือคือห้องที่คุณแม่ผมแวะมาพักเป็นครั้งคราว ส่วนห้องที่อยู่ด้านนอกสุดคือห้องเก็บของ”
เขาไม่ได้แม้แต่จะเปลี่ยนรองเท้า กดปุ่มล็อกลายนิ้วมือบนประตูใหญ่เพื่อลงทะเบียนลายนิ้วมือให้เหลียงจิ้งหาว
เหลียงจิ้งหาวที่ยืนอยู่กลางห้องรับแขกซึ่งมีการรับแสงธรรมชาติรอบทิศทาง 270 องศา รู้สึกว่าตัวเองเหมือนคนต่างถิ่นในปักกิ่งที่หอบหิ้วกระสอบกระสอบป่านเดินออกมาจากสถานีรถไฟปักกิ่ง เธอถามหัวหน้าคนงานว่า “ฉันพักห้องไหนคะ?”