เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 495: ตอนจบ 4
สวีชิงมองไปยังประตูเชื่อมสองโลกแล้วพูดว่า "กลับสำนักใหญ่"
เวินเจ้าเสวี่ยถามขึ้น "แล้วสำนักหานเฉวียนจะทำอย่างไร"
ซูหว่านชิงกล่าว "เจ้าอยู่ที่นี่ นำศิษย์คอยเคลียร์คนเจ็บ กุญแจค่ายกลลงบันทึกไว้แล้ว หอเวิ่นเทียนเข้ามาไม่ได้ในเวลาอันสั้นหรอก"
เวินเจ้าเสวี่ยพยักหน้า ก่อนจะหันไปมองสวีชิงแล้วพูดว่า "หัวหน้าสวี หากพวกบรรพชนบีบให้ท่านถอนคำสั่งเข้าควบคุมเล่า"
สวีชิงตอบ "ให้พวกเขามาเลย"
ที่ประตูด้านนอกของสำนักใหญ่ไคซาน แรงกดดันวิญญาณจากสามสำนักเก่าแก่ได้แผ่เข้ามากดทับจนถึงสุดทางเดินบนเขา เปลวเพลิงเตาหลอมของสำนักตานติ่งกลายสภาพเป็นเมฆเพลิงสีชาด ซากชิ้นส่วนเรือคว่ำของสำนักชื่อเสวียนลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าได้เอง ส่วนโลงศพราชาฝังศพแห่งทุ่งหมื่นศพวางขวางอยู่หน้าประตูสำนัก บนฝาโลงมีชายชราผอมแห้งร่างห่อผ้าดำนั่งอยู่คนหนึ่ง
กองพันเกราะเบาของหู่เวยตั้งขบวนทัพอยู่ใต้ป้ายสำนักใหญ่ หน้าโล่เกราะจักรกลถูกแรงกดดันวิญญาณทั้งสามสายกดจนแตกลายงาเป็นรอยร้าวละเอียด
หู่เวยสบถด่า "ไอ้แก่พวกนี้ตื่นมาก็หาเรื่องเลย ช่างเลือกเวลาได้ดีฉิบหาย"
ลู่หวูหยาที่นั่งอยู่บนรถเข็น มีกระบี่หักพาดอยู่บนตัก พูดขึ้นว่า "พวกเขาไม่ได้เพิ่งตื่น แต่ถูกเซวียหลินยวนใช้บัญชีสำนักปลุกขึ้นมาต่างหาก"