เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 492: ตอนจบ 1
หลังจากสวีชิงกดทับเทียบท้าดวลไว้ ป้ายไม้ที่เพิ่งตั้งขึ้นใหม่ของศูนย์บัญชาการใหญ่ไคซานก็ส่งเสียงสั่นสะเทือนทุ้มต่ำ ลวดลายภาษีสีดำเลื้อยไปตามโคนป้าย มุ่งหน้าไปยังสามยอดเขานอกของกุยซวี รอยประทับของแต่ละสำนักในจงโจวที่เพิ่งประทับลงไปพลันร้อนผ่าวขึ้นมา เจ้าสำนักหลายคนที่กำลังลงนามรับรองอยู่ถึงกับสะดุ้งจนตราประทับในมือร่วงหล่นลงบนโต๊ะ
หลินมู่พับแผ่นผลึกปิดลง สีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาทันทีแล้วพูดว่า "หัวหน้า เทียบท้าดวลของเซวียหลินยวนฉบับนี้ไม่ได้มาขู่เล่นๆ แต่มันกำลังเรียกเก็บภาษีตามรอยประทับของสำนัก"
ภาพเงาระยะไกลของเสนาบดีเฒ่าแห่งกรมพระคลังลุกพรวดขึ้นยืน เม็ดลูกคิดในมือถูกดีดจนเกิดเสียงดังระรัว ก่อนจะพูดขึ้นว่า "ภาษีตั้งสำนักมันโผล่มาจากสมุดบัญชีเล่มไหนกัน พันธสัญญาจงโจวไม่มี กฎหมายต้าโจวไม่มี แม้แต่กฎระเบียบคุนหลุนเก่าก็ไม่มี"
สวี่จือสิงมองเส้นสีดำที่ผุดขึ้นมาบนม้วนสัญญาเดิมของพันธมิตร แล้วพูดขึ้นว่า "ในหน้าผนวกเดิมของพันธมิตรเทียนเหิงมีอยู่ข้อหนึ่ง บรรดาสำนักที่ตั้งขึ้นใหม่ในจงโจว จะต้องจ่ายสัญญาค้ำประกันเปิดประตูให้แก่หอเวิ่นเทียน"
หลินมู่หันไปมองเขาแล้วพูดว่า "เมื่อกี้คุณไม่ได้บอกนี่"
สวี่จือสิงยกมือกดตำราไม้ไผ่ไว้พลางพูดว่า "หน้าผนวกข้อนั้นเดิมทีถูกตราประทับหนี้ว่างเปล่าทับเอาไว้ ข้าเองก็เพิ่งจะมองเห็นเดี๋ยวนี้"