ตอนที่_467_ยิงปืนใหญ่ตัดทางถอยต้าเฉียน

ตอนที่ 467: ยิงปืนใหญ่ตัดทางถอยต้าเฉียน

หลินจ้านคุกเข่าอยู่หน้าบันไดหินของศาลบรรพชน รอยร้าวบนกล่องผนึกกระดูกลามไปจนถึงมุมกล่องแล้ว นิ้วทั้งห้าของกระดูกมือซ้ายยันฝากล่องเอาไว้ โซ่ทองแดงคลายตัวออกทีละข้อ

คนส่งกระดูกชุดเทาโถมตัวเข้ากดทับฝากล่องไว้ทั้งตัว ไหล่และหลังถูกพลังภายในกล่องดันจนลอยขึ้น

องค์ชายสามกดตราพยัคฆ์กลับลงไปบนแท่นค่ายกลอีกครั้ง ฝ่ามือที่ถูกลวกจนแดงทาบลงไป เสียงเนื้อหนังดังปะปนกับเสียงหมุนของเพลาประตู

"สวีชิง ยื้อต่อไปอีก ตราพยัคฆ์จะแตกเอานะ"

สวีชิงมองไปยังหน้าจอแยกของศาลบรรพชน แล้วมองออกไปนอกด่านเหล็ก

"หลินจ้าน ต้านไว้ได้นานแค่ไหน"

หลินจ้านใช้เข่ายันธรณีประตูหินไว้ โซ่ทองแดงด้านหลังเอวตึงเปรี๊ยะเป็นเส้นตรง

"สิบลมหายใจ"

คนส่งกระดูกชุดเทากัดฟันพูดว่า "ไม่ถึงสิบลมหายใจหรอก กล่องผนึกกระดูกทนไม่ไหวแล้ว"