เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 457: เอาชีวิตไปทิ้งเปล่าๆ
ตอนที่จ้าวอู๋เหิงถูกคุมตัวมาถึงคลังสรรพาวุธ ในเมืองก็โกลาหลวุ่นวายไปหมดแล้ว
ค่ายเหนือพังประตูค่าย ค่ายตะวันออกแย่งชิงคลังอาวุธไปได้ครึ่งหนึ่ง ค่ายใต้มีโจวไป่ชวนพาคนกลับเข้าค่าย ค่ายตะวันตกยังไม่ขยับ แต่คบเพลิงในค่ายสว่างโร่ขึ้นทั้งหมด
ทหารม้าทมิฬควบม้าผ่านไปมาตามท้องถนน กีบม้าย่ำลงบนแผ่นหินเขียว สาดกระเซ็นน้ำโคลน ร้านรวงริมทางล้วนปิดประตูแน่นหนา หลังรอยแยกของประตูมีสายตาคู่แล้วคู่เล่าคอยแอบมอง
จ้าวอู๋เหิงถูกผลักลงจากรถม้า เกือบจะคุกเข่าลงหน้าประตูคลังสรรพาวุธ
เฉาฉีไม่ได้มาด้วยตัวเอง
คนที่มาคือรองผู้บัญชาการของเขา นามว่าเว่ยขุย
เว่ยขุยร่างสูงแขนยาว บนใบหน้ามีรอยแผลเป็นเก่าอยู่รอยหนึ่ง เขาไม่เชื่อใจจ้าวอู๋เหิง และดูถูกจ้าวอู๋เหิง ทว่าเขารู้ว่าคนผู้นี้ยังมีประโยชน์อยู่
ประตูใหญ่ของคลังสรรพาวุธต้องใช้ตราเจ้าเมืองและตราผู้ช่วยฝ่ายป้องกันเมืองเปิดพร้อมกัน ตราผู้ช่วยฝ่ายป้องกันเมืองอยู่ในมือของทหารม้าทมิฬ ตราเจ้าเมืองอยู่กับตัวจ้าวอู๋เหิง
เว่ยขุยยื่นมือออกไป