เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 392: ผู้ที่มาถึงไม่ได้มีแค่สำนักมารสวรรค์
ก่อนฟ้าสางที่ด่านเหล็กคือช่วงเวลาที่หนาวเหน็บที่สุด
หิมะบนแนวกำแพงเพิ่งถูกกวาดไปรอบหนึ่ง ก็มีเกล็ดน้ำค้างแข็งบางๆ ตกลงมาจับตัวอีกชั้น ป้อมปืนยังไม่เปิดใช้งานเต็มระบบ มีเพียงไฟตรวจการณ์ที่กวาดส่องแนวสันเขาไกลออกไป ด้านล่างกำแพงเมือง หน่วยช่างกำลังลำเลียงหีบกระสุนชุดสุดท้ายลงสู่ปล่องลิฟต์ขนส่ง รถรางขับเคลื่อนผ่านเส้นทางใต้ดิน ล้อเหล็กบดทับไปบนราง เกิดเสียงดังก้องถี่รัว
หู่เวยยืนอยู่บนกำแพงทิศเหนือ
ตรงหน้าเขาวางขวานศึกเล่มใหม่ไว้เล่มหนึ่ง
ด้ามขวานยาวกว่ารุ่นเดิม ด้านในคมขวานฝังเครื่องกำเนิดพลาสมาเอาไว้ เมื่อเริ่มทำงาน ขอบคมจะก่อตัวเป็นชั้นความร้อนสูงสำหรับตัดฟัน ใช้สำหรับทำลายอาภรณ์โลหิต โล่คุ้มกาย และเกราะมารโดยเฉพาะ
ตอนคนจากโรงงานสรรพาวุธนำมาส่ง ได้กำชับไว้ถึงสามรอบ
"ผู้พันหู่ อย่าเอาไปจามพื้นเล่นล่ะครับ คมพลาสมาไม่ใช่ค้อนเหล็กนะ"
ตอนนั้นหู่เวยก็พยักหน้ารับ
ตอนนี้เขาใช้ผ้าเช็ดคมขวาน พลางเหลือบมองพื้นคอนกรีตใต้กำแพงเมือง ก็ยังรู้สึกอยู่ดีว่าของสิ่งนี้ดูไม่ค่อยทนทานมือเท่าไร