ตอนที่_356_สมบัติโดยบังเอิญ_องค์ชายสามคิดเป็นนายจักรกลบรรพกาล

ตอนที่ 356: สมบัติโดยบังเอิญ องค์ชายสามคิดเป็นนายจักรกลบรรพกาล

ภายในอุโมงค์เหมืองของหุบเขาดาราร่วง พายุแม่เหล็กไฟฟ้ายังคงแผ่ขยายตัวอย่างต่อเนื่อง ประกายสายฟ้าสีฟ้าเต้นระริกอยู่บนผนังหิน ส่งเสียงดังเปรี๊ยะๆ ไม่หยุด

องค์ชายสามอ๋องจ้าวนำคนสนิทที่ยอมสละชีพที่เหลืออีกสี่สิบกว่าคน พร้อมด้วยผู้อุปถัมภ์ขั้นแก่นทองที่ได้รับบาดเจ็บอีกสองคน วิ่งหนีเตลิดเข้าไปในส่วนลึกของเส้นทางอย่างไม่คิดชีวิต เหล่าผู้บำเพ็ญแห่งสำนักมารสวรรค์ด้านหลังตามล่ากระชั้นชิด เสียงกู่ร้องหมายเอาชีวิตดังแว่วมาให้ได้ยินแม้จะอยู่ห่างออกไปไกล

ท่านอ๋อง ด้านหน้าไม่มีทางไปแล้วขอรับ

คนสนิทที่วิ่งอยู่หน้าสุดพลันหยุดฝีเท้า หันกลับมาตะโกนบอกอ๋องจ้าว

อ๋องจ้าวเงยหน้ามองไปข้างหน้า สุดปลายทางเดินเป็นประตูโลหะหนาหนักที่เปิดแง้มไว้ครึ่งหนึ่ง หลังบานประตูนั้นเป็นพื้นที่ใต้ดินขนาดมหึมา ด้านในไม่มีร่องรอยของพายุแม่เหล็กไฟฟ้า ทว่ากลับมีรัศมีแสงสีฟ้าจางๆ ส่องประกายออกมาแทน

"รีบเข้าไป ปิดประตูซะ สกัดคนของสำนักมารสวรรค์ไว้"

อ๋องจ้าวออกคำสั่งทันที เหล่าคนสนิทพุ่งเข้าไป ช่วยกันออกแรงดึงประตูโลหะกลับมา แต่เพิ่งจะปิดได้เพียงครึ่งเดียว ผู้เฒ่ารอยแผลเป็นก็นำผู้บำเพ็ญสำนักมารสวรรค์ที่เหลืออีกสามสิบกว่าคนพุ่งทะลวงเข้ามา เขาควงไม้เท้ากระดูกฟาดใส่ขอบประตูอย่างแรง งัดบานประตูที่เกือบจะปิดสนิทให้เปิดอ้าออกเป็นช่องอีกครั้ง

"องค์ชายสาม วันนี้เจ้าหนีไม่พ้นแล้ว ทิ้งชีวิตไว้ที่นี่เสียเถอะ"