ตอนที่_347_คณะสำรวจข้ามแดน_เหลยเหิงคุ้มกันด้วยตนเอง

ตอนที่ 347: คณะสำรวจข้ามแดน เหลยเหิงคุ้มกันด้วยตนเอง

ในห้องโถงหารือของสถานีขนถ่ายด่านเหล็ก ซูหว่านชิงนั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างตำแหน่งประธาน ในมือถือถ้วยชาร้อน มองดูผู้อาวุโสฝ่ายนอกสองคนที่อยู่ด้านข้างกำลังเก็บสัมภาระ สีหน้าของนางดูสงบนิ่งยิ่งนัก

ผู้อาวุโสฝ่ายนอกสองคนนี้คือสายสืบที่องค์ชายใหญ่ส่งแฝงตัวเข้ามา คนหนึ่งชื่อหวังซง อีกคนชื่อหลี่โม่ ทั้งสองล้วนเป็นคนเก่าคนแก่ที่อยู่หุบเขาราชาโอสถมานานกว่ายี่สิบปี มีอาวุโสสูงกว่าซูหว่านชิงมาก

หวังซงเก็บถุงเก็บของในมือไปพลาง แสร้งพูดขึ้นมาอย่างไม่ใส่ใจไปพลาง

"แม่นางซู พวกเราจะออกเดินทางไปป้อมปราการแห่งความหวังวันนี้เลยหรือ ได้ยินมาว่าแถบแดนรกร้างหินดำนั้นไม่สงบเรียบร้อย มีโจรทะเลทรายเพ่นพ่านอยู่บ่อยครั้ง พวกเราไปกันแค่ไม่กี่คนเช่นนี้ จะมีอันตรายหรือไม่"

หลี่โม่ก็รีบพูดสำทับตามขึ้นมา

"นั่นสิ แม่นางซู มิสู้พวกเราค่อยร่วมทางไปกับขบวนคาราวานของสมาคมการค้าว่านเป่า พวกเขามีคนเยอะ ทั้งยังมีผู้คุ้มกัน ปลอดภัยกว่ากันตั้งเยอะ"

ซูหว่านชิงวางถ้วยชาในมือลง ช้อนสายตามองคนทั้งสองแล้วพูดว่า